محله المهدی

محله

المهدی

محله المهدی(عج)

المهدی(عج)؛ محله‌ای است که نامش را از قدیمی‌ترین و تنها مسجد فعالش گرفته است. این مسجد را اولین ساکنان محدوده سیدی در سال ۱۳۵۷ساختند. المهدی (عج) یکی از مساجد محوری در محدوده کوی‌سیدی است که در آن برنامه‌های اجتماعی و فرهنگی بسیاری انجام می‌شود. در محله المهدی چشمه آبی نیز وجود داشته است.

محله المهدی
حفظ جزء۳۰ قرآن در یک سال، مکبری مسجد، قرائت در برنامه‌های صبحگاهی مدرسه و آموزش روخوانی قرآن به هم سن وسال ها، پوریا وظیفه چشمه در دو سال گذشته، بخش مهمی از وقت خود را صرف یادگیری و انس با قرآن کرده است.
داستان نجمه شایسته‌پالیزان از یک مسابقه ساده در ماه مبارک رمضان شروع شد، اما تقدیر همیشه با او مهربان نبود. کرونا همه محفوظاتش را گرفت و او را دوباره در نقطه آغاز نشاند. با‌این‌حال، نجمه‌خانم تسلیم نشد؛ از دو‌سال‌و‌نیم قبل شروع به حفظ دوباره قرآن کرد.
برای مجید حبیب، محله المهدی(عج) فقط محل زندگی نیست؛ بخشی از وجودش است. او از همان کودکی در کوچه‌های همین محله قد کشید و سال‌هایی را به یاد دارد که خانه‌ها ویلایی بودند و همسایه‌ها یکدیگر را به اسم کوچک می‌شناختند.
هیچ فرقی نمی‌کند ولی اعیان و بزرگان حمام عمومی را بیشتر دوست داشتند فکر کنم می‌خواستند دور و اطرافشان همیشه شلوغ باشد و یکی از اوضاع و احوال مملکت برایشان گزارش دهد.
سیده ‌راضیه حلاج‌زاده خودش را به سبک خاص هنری محدود نمی‌کند و از هر چیزی و هر سوژه‌ای ایده می‌گیرد، از گل‌سازی و نقاشی روی بوم و لباس گرفته تا سفره‌آرایی و میوه‌آرایی و چیدمان و حتی مجسمه‌سازی.
کرم جعفرنژاد‌صفا با ۲۳‌سال کار در حرفه پخت شیرینی و کلوچه از نخستین تولیدکنندگان نان فانتزی مشهدی است. او از زمانی که مشهد تنها دو واحد تولیدکننده محصولات فانتزی داشت تا حالا که به ۱۲۰ تولیدکننده رسیده مشغول به کار است.
عباس عباس‌زاده از آن فوتبالی‌های تند و تیز است که اغلب خاطراتش هم بر محور فوتبال در کوچه‌پس‌کوچه‌های محله المهدی در دهه‌۶۰ می‌چرخد.
عمر آشنایی‌ این همسایه‌ها در قائم (عج) ۱۶ بیش از ۲۰ سال است. همسایه‌هایی مهربان که به‌سراغ هرکدامشان می‌رویم، دستی در کار خیر دارند. مهربانی و پر‌انرژی‌بودنشان باعث شده هر‌کاری از دستشان بر‌می‌آید، انجام بدهند.
حدود شصت‌سال پیش، زمین‌های خیابان قائم‌۸ برای کارگر‌های شهرداری قطعه‌بندی شد. معبر ابتدا شصت‌متری بود و پر از زمین‌های رها‌شده. از همان ابتدا این معبر به نام قائم (عج) نام‌گذاری شد.
ابوالقاسم علیشاهی شاعر قدیمی محله المهدی(عج) است. لابه‌لای حرف‌هایش به هر موضوعی که می‌رسیم، شعری آماده در آستین دارد و همان دم آن را با لهجه محلی تربت حیدریه یا به سبک حماسی می‌خواند.
مهدی وقاری شورچه از هشت‌سالگی دوربین به دست دارد و عکاسی می‌کند. او سال گذشته در جشنواره «شهرآسمان» به‌عنوان استعداد برتر عکاسی کشور معرفی شد.
موسی داودی اهل روستایی از توابع ملک آباد است و از ۲۰ سالگی به مشهد آمده و در حرفه انگشترسازی فعالیت دارد. او این کار را نزد مرتضی احمدی فراگرفته است.
مهدی رأفتی‌زاده، پستچی محله المهدی می‌گوید: نامه‌هایی داشتم که فرستنده و گیرنده نامه یک خانه بوده است. به‌عنوان مثال زوجی بودند که نمی‌توانستند حرفشان را رودررو بیان کنند، فرستنده نامه، آقا بوده، گیرنده هم خانمش.
مهدی سلیمانی‌ازغندی دوچرخه‌سوار قدیمی محله المهدی است که مسافت‌های زیادی مثل حرم امام رضا (ع) تا حرم امام خمینی (ره) و یا فاصله مشهد تا یزد را با شعار حمایت از هوای پاک رکاب زده است.
فاطمه دهباشی، مادر شهید محمد ماجونی دوست داشت به یاد پسرش خانه‌اش را تبدیل به حسینیه کند. وقتی مادرشهید سال ۱۳۸۷ فوت کرد منزلش به نام «حسینیه شهید محمد ماجونی» در محله شروع به فعالیت کرد.
معروف شدن حسین محمدنژاد به حسینِ آره به اوایل انقلاب برمی‌گردد؛ زمانی که قصد ثبت‌نام در پایگاه بسیج محله را داشت، وقتی نامش را صدا زدند و قصد پرسش نام خانوادگی‌اش را داشتند، در جواب گفت: «آره»
عید غدیر که از راه می‌رسد، به‌رسم همیشگی، چند نفر از افراد سرشناس و مسجدی‌های محله المهدی به دیدن خانواده شهدا و رزمندگان سادات محله می‌روند که سابقه‌اش به سال ۱۳۶۰ برمی‌گردد.
مجید سعید افخم الشعرا، از ۱۵ سالگی قرائت قرآن را در محضر استادانی، چون مرحوم استاد اصغری، استاد اعالی، استاد افخمی (مهرمشهدی) و مرحوم استاد سیدمیرزاعلی رحیمی آغاز کرد آغاز می‌کند.
انسیه وحیدی‌فر در کنار همسرداری، بزرگ کردن دو فرزند هشت و دو ساله و تحصیل در دانشگاه به حفظ قرآن هم مشغول است و با هفته ای دو روز تمرین، تاکنون دوسوم قرآن را حفظ کرده است.
 کلاس اولِ دبستان دخترانه المهدی (عج) چند قانون مهم دارد. این قانون‌ها بلافاصله بعد از «سلام و صبح‌به‌خیر» زهرا باقری و «درود بر شما»‌ی دانش‌آموزان اجرا می‌شود.